Het internet als mindblower en de mensenrechten als bron van onrust

Zo denken velen erover. Anderen zijn het er fundamenteel mee oneens.

Er heerst dit jaar een hoop onrust in de wereld. Waar komt die onrust vandaan? Van de wereld om je heen kreeg je ook in vroeger tijden wel het nodige mee, maar sinds het internet komt het heel veel heftiger binnen. Het voelt alsof je er een geheel nieuw soort zintuig bijkreeg. Of beter, alsof er een geheel nieuwe informatiebron voor je zintuigen bij kwam. Het internet in aanvulling op de informatiebronnen die voor mijn generatie al ‘gewoon’ waren: boeken, pamfletten, kranten, radio, tv. Bronnen die bij nòg eerdere generaties al evenzeer als nieuwe, extra bronnen voor onze zintuigen heftig moeten zijn binnengekomen.

Mensen hebben het heel lang moeten doen met mondelinge verhalen. De komst van boeken moet vast hebben ingegrepen als een mindblower. Eerst bij elites en pas veel later bij het gewonere volk. Pamfletten en kranten ontstonden wat later. Pamfletten hadden een kleiner, geregeld illegaal, bereik. Kranten gingen de dagelijkse actualiteit vertellen. Voor de eerste generatie die met pamfletten en kranten te maken kreeg, moet ook dat mindblowing zijn geweest. Toen de radio, eveneens mindblowing. Daarna de tv, wederom mindblowing. En nu dus internet. Absoluut mindblowing.

Lees verder

Politiechef Martin Sitalsing maakte een knieval

Martin Sitalsing, neef van Sheila Sitalsing, is politiebaas van Midden-Nederland. Dat is een ronduit hoge positie binnen het politiekorps. Sitalsing heeft iets heel doms gedaan. Collega’s, vooral de lagere in rang, namen hem dat heel kwalijk, maar de nòg hogeren houden hem toch de hand boven het hoofd. Wat is het geval?

Martin Sitalsing heeft de knieval gedaan; zie de foto. Die foto heeft hij vervolgens zelf gepubliceerd op LinkedIn. (Waarom toch op LinkedIn? Dacht hij echt dat het zijn CV ten goede zou komen?) Op dit moment is de foto trouwens weer verwijderd. Zoals gesteld waren er veel (lagere) collega’s die hem de knieval zeer kwalijk namen. Hun kritiek drong half tot hem door en hij bood een soort van verontschuldiging aan:

Hij probeert dus eronderuit te komen door te suggereren dat het knielen blijkbaar “steeds politieker gemaakt is”. Dat is toch wel een heel merkwaardig verweer. Immers, het was al vanaf het allereerste voorval een superpolitiek statement.

Lees verder

Het is tijd voor solidariteit

De overheidsmaatregelen die de coronacrisis moesten bezweren hebben maar deels succes gehad. Wellicht had onze regering de hoop dat die maatregelen na een maand of wat wel weer helemaal van tafel konden en dat het gewone leventje dan weer zou aanvangen. Niets van dat alles echter. Er zijn nog steeds maatregelen en het ziet er ook niet naar uit dat die heel snel worden opgeheven. De N.O.W. was niet alom rechtvaardig, maar in elk geval voorkwam het dat er al meteen harde economische klappen zouden vallen. Maar nu die regeling afloopt blijkt het hek van de dam.

Lees verder

Institutioneel racisme volgens Wikipedia

Wikipedia is een belangrijke bron voor vrijwel alle mensen die er toegang toe hebben. Het lijkt elke encyclopedie in elke boekenkast binnen twee decennia volstrekt overbodig te hebben gemaakt. Er zijn ook nauwelijks online concurrenten. Dat is niet in de laatste plaats omdat de mensen het idee hebben dat Wikipedia zijn taak serieus opvat en daarom niet alleen betrouwbaar de feiten noemt, maar ook alles van meerdere kanten wil belichten. Maar is dat vertrouwen wel altijd terecht?

Laatst zocht ik uit wat Wikipedia verstaat onder ‘institutioneel racisme’. Er werd me een ellenlange verhandeling gepresenteerd. Die verhandeling al lezende bekroop me het gevoel dat deze eenzijdig, dus vanuit een zekere bubbel, geschreven was. Het was net alsof iemand ooit een boek, promotie-onderzoek of scriptie over institutioneel racisme geschreven had en de inhoud daarvan nu min of meer integraal op Wikipedia had gedropt. Wat ik vooral miste was de sectie waarin wordt uiteengezet hoe diverse personen en groeperingen het begrip definiëren en ertegenaan kijken. Wel bleek me dat er zeer actuele gebeurtenissen werden genoemd, over de recente BLM demonstraties en zelfs een recente uitspraak van Rutte over institutioneel racisme.

Lees verder

Ben je homo of transgender en word je gediscrimineerd? Doe een beroep op je sekse!

Pres. Lyndon B. Johnson tekent de 1964 Civil Rights Act, terwijl Martin Luther King Jr. en anderen toekijken.

Ook de Volkskrant bericht vandaag over de uitspraak van het Hooggerechtshof van de VS: homo mag niet worden ontslagen. Het gaat om de Civil Rights Act die discriminatie verbiedt. De lhbt-beweging viert het als een overwinning. Maar wie is er dan ‘overwonnen’?

Lees verder

“Schokkend incident in Buffalo”, zegt ons stokende NOS-journaal

Vanavond vond ons NOS-journaal het van belang om het hierbovenstaande “schokkende incident” te tonen. Uit het verdere commentaar:

“Een aantal agenten werkt een man van 75 hardhandig tegen de grond. […]”

Nou, dan is er maar één conclusie die de kijker van de journaalredactie mag trekken: Wéér laat het Amerikaanse politiekorps zien hoe gewelddadig het wel niet is. Kijk eens hoe schandelijk hier een bejaarde man omver geschoffeld wordt.

Lees verder

Van Emy Koopman mag niet iedereen meepraten over sekse en gender

Nikkie Tutorials – Zondermeer een mooie ‘meid’. Maar kan ‘ze’ als ‘hij’ wil morgen weer een ‘vent’ zijn?

Vandaag een opiniestuk in De Volkskrant. Emy Koopman levert zo haar bijdrage in het debat over transvrouwen en ander gendervolk. De titel lezend meende ik een dapper betoog te mogen gaan lezen: “Durf kritisch te zijn over sekse en gender“. Dat viel behoorlijk tegen! Sterker zelfs, ze waagde het om een échte kritiek af te serveren als transfoob. Afgelopen januari had in Trouw ene Caroline Franssen onder de titel “Wijziging Transgenderwet brengt de veiligheid van vrouwen in gevaar” een mijns inziens zeer geldige kritiek op in elk geval transvrouwen geformuleerd:

Lees verder

De rechter en de critici

Is deze rechter politiek of moreel links?

Rechters. Ze komen ook voor in het Oude Testament, te weten in het boek Rechters. Het beschrijft hoe de Israëlieten na de verovering van Kanaän een aantal eeuwen geleid werden door wat ze Rechters noemden. Die Rechters moeten echter niet verward worden met onze huidige rechters. Zij spraken niet recht, maar waren vooral leider, ook militair leider. Er zijn theologen en gelovigen die het beter achten om niet te spreken van Rechters, maar van Richters. Die term kan je best letterlijk nemen; het waren tijdelijk leiders die richting gaven aan het volk. Het boek Richters (volgens hen dus de betere term) zou vooral bedoeld zijn om aan te tonen dat het volk telkens weer ontaardde nadat de richting gevende leider overleden was. Waarna er weer een nieuwe Richter door God werd gezonden om opnieuw orde op zaken te stellen. Het was als het ware de inleiding tot de volgende fase waarin koningen het overnamen. Koningen die dan door troonsopvolging zorgden voor meer continuïteit.

Lees verder

Columnist krijgt kritiek van onbekende onbetekenende briefschrijver

De columnisten van de Volkskrant in 2018. Waar is de foto van 2020?

Nu ook ik meer thuis zit en minder werkuren maak, neem ik weer vaker de moeite een kritiek op te sturen naar de krant, in mijn geval De Volkskrant. De beslissing om de ingezonden tekst te plaatsen is geheel aan de brievenredactie; meestal is dat een negatieve. Het kan natuurlijk zo zijn dat mijn kritiek echt inconsistent of te zeer waanzinnig of haatopwekkend is. Maar ik betwijfel dat, want dat zijn zaken waarop ik goed let. Goed, het verweer van de brievenredactie is standaard dat er gewoon teveel reacties binnenkomen. Waar ik dan denk: creëer er dan ook meer ruimte voor en offer desnoods maar wat ruimte van columnisten.

Lees verder

De anderhalvemetermaatschappij, zie je het voor je?

Zie je het voor je? Het kantoor dat recent een metamorfose naar een kantoortuin met flexwerkplekken onderging, heeft wederom een metamorfose ondergaan. De buro’s staan nu ruim van elkaar af en menige flexwerker heeft een eigen muis en toetsenbord in de eigen locker liggen, want die zijn er niet langer bij de buro’s. De schoonmaakster ontsmet elke avond elk buro en elke monitor. Toch is er geen tekort aan buro’s ontstaan, want menigeen werkt vanuit huis waar dat voorheen niet mocht.

Lees verder