Transgender in de sport

Mark Misérus, oudgediende bij de sportverslaggeving, moet nu ook verstand hebben van biologie om zinnig te kunnen schrijven over transgenders en mensen met DSD. Hij heeft flink bijgeleerd, maar niet genoeg. Zo brengt hij onvoldoende scheiding aan tussen transgenders en mensen met DSD. Over deelname van transgenders aan sport zijn tegenstanders daarvan duidelijk: Je biologische sekse moet bepalend zijn. Over deelname van mensen met DSD luidt hun mening dat de vorm van de DSD bepalend moet zijn en dat de notatie bij geboorte niet allesbepalend mag zijn, omdat destijds een foute inschatting kan zijn gemaakt. Overigens wordt tot nu toe vooral het problematische bij vrouwensport benoemd; bij mannensport wordt op sportief vlak veel minder gemord, omdat een ’transman’ (een vrouw dus) in sportieve zin bijna altijd in het nadeel is.

In het artikel noemt Misérus DSD-atleten “vrouwen die zijn geboren met een van nature hoger testosterongehalte”. Dat is een misleidende definitie om twee redenen. Ten eerste blijkt dat vele testosteron pas in de puberteit. Ten tweede zijn dat dan geen vrouwen, maar mannen, gezien hun chromosomale patroon. (Vergelijk: bij geboorte als man genoteerd, waarna in de puberteit geen erbij passende hoeveelheid testosteron ontstaat, waarna een test aantoont dat sprake is van een chromosoom dat ‘vrouw’ aanduidt. Die zouden vervolgens bij de vrouwensport wél moeten worden toegestaan.)

Misérus zelf geeft – voor de goede lezer – een ‘fraai’ voorbeeld van zijn onvoldoende kennis: Hij blijft Semenya een vrouw noemen, ondanks dat deze – zo schrijft Misérus zelf – XY-chromosomen heeft. Nu is het een feit dat er ook enkele DSD-varianten zijn waar een biologische vrouw toch ook een Y in het chromosoom heeft. Maar dan is er door een biologische oorzaak géén sprake van een hoog testosterongehalte. Bij Semenya was daarvan wél sprake, wat Misérus zelf ook aangaf. Ergo, een man, die bij de geboorte verkeerd beoordeeld was!

Verder beschuldigt Misérus de critici van het voeren van “een steeds feller debat” en “een door desinformatie opgepookte lastercampagne”. Echter, hun kritiek is niet anders van aard dan de kritiek die ik hier lever. Als Misérus mij wil betichten van felheid of desinformeren of lasteren, dan houdt het op, dan is er geen zinnige discussie te voeren. Maar niet door schuld van die critici, waarvan akte.

Tenslotte over inclusie en diversiteit. Misérus lijkt te denken dat vrouwensport exclusief voor biologische vrouwen willen houden op gespannen voet staat met incluis en divers willen zijn. Dat is het echter net zomin als kinderen willen weren uit volwassenensport, of ouderen uit kindersport, of zwaargewichten uit de lichtgewichtklassen.

En nogmaals, haal transgender en DSD niet door elkaar.


Er kwam geen reactie. Daarom ook maar even gestuurd aan Mark Misérus zelf (m.miserus@volkskrant.nl):

Toch maar even persoonlijk doorgestuurd, want het is te lang voor de brievenrubriek, dat snap ik best. Had verwacht een automatische reply van ontvangst te krijgen, maar is niet gebeurd.

Ook hierop geen reactie ontvangen.

Peter van Lenth
Laatste berichten van Peter van Lenth (alles zien)